باغ تماشا

رییس و من

تماشا — Wed, 23 May 2012 19:24:30 GMT

مدیرم 7 ماهی است منسوب شده و من هنوز نفهمیدمش .ماکزیمم سابقه درک متقابل بین من و روسای قبلیم 6 ماه بوده و حالا این نگران کننده است.

مدیر من ادم فوق العاده فنی و پر دانشی است .در مورد هر مطلب که طرح میشود مطالعه دارد یا تجربه.

امروز با یکی از بچه ها که قبلا 2 سالی سابقه همکاری با او را داشته حرف زدم.خانم همکارم ادم تیز و بزی است.در حرفهایش فهمیدم اگر چه مدیرم بسیار پر دانش است اما خیلی باهوش نیست. دیلینگ.(این صدای 2 زاری بود)

و من عصر تا حالا در حیرتم که چه کرده ام .در جهت جلب توجهش توی این مدت چه نکردم از نمایش هوشمندی و تیز و بز بودن و او چقدر مرا درک نمیکرده است. و من حرف اخر را اول میزدم و او یاد گرفته است حرف اخر را اخر بزند و من چقدر توی حرفش پریده ام و من چقدر سریع راه حل داده ام و مشکلات را قرقی وار حل ردم و او چقدر فکر کرده مگه این چیکار میکند.

و من وقتی همه چیز را مرور میکنم میبینم انگار حق با همکارم بوده است و حالا فکر کن عصر تا حالا در حال چیدن سناریو جدید برای حسن رابطه ام تاحضر نکند و من بهتر درکش کنم.

حیوانی من و بنده خدا او

رییسم حرف جالبی زد "ادمهای در دو سوی یک رابطه قرار میگیرند که منافع مشترک دارند"

پی نوشت :امروز 3 خرداد است روز ازادی خرمشهر و روز مذاکرات هسته ای .گفته باشم

جوجه

تماشا — Tue, 22 May 2012 18:39:54 GMT

امروز 2 خرداد است .گفته باشم.

حالم بهتر است .امروز تا 8 شب درگیر جلسه و اداره بودم .خسته و کوفته رسیدم خانه.

حالا خوابم می اید .اقای خانه جوجه پخته است و میگوید :" ولش کن بیا یخ میکند"

نرفتن آب دو نفر دریک جوب

تماشا — Mon, 21 May 2012 19:28:03 GMT

اقا اب من با این اقای رییس جدید توی یک جوب نمیرود .

روی یک موضوع تحقیق کردم و با کلماتی مثل چنین استنباط میگردد یا به نظر میرسد سعی در عدم اظهار قاطع کردم تنها به این دلیل که یقین داشتم پاسخم قطعی نیست.در پاسخ دور به نظر میرسد " گذاشته و نوشته چرا گفته ام به نظر میرسد باید دقیق و قاطع علت را بگویی.ماندم حیران که استفاده از حدود قابل مانور هم خیلی به دلش نمینشیند.مجبور شدم امروز در مورد یک خرابی برایش چنین بنویسم ."مشکل شبکه حل، علت مشکل تحت بررسی ،گزارش متعاقبا ارسال " وقت نکرده لابد مینویسد چرا جملاتت فعل نداردو اقا من به هر سازش دارم میرقصم.البته ادم نازنینی است ولی هنوز خیلی با هم اخت نشده ایم .هنوز نتوانسته ام رگ خوابش را بگیرم و چنین به نظر میرسد که توی خانمهای اطرافش مشابه من کم دیده و او هم درک صحیحی از من ندارد.

یک کار دیگر امروز وظایف 5 گروه کاری که عادت کرده اند من برای پیشرفت امور خودم کارهای آنان را هم انجام دهم ،انجام ندادم و به انها تذکر دادم کارهای خودشان را خودشان انجام دهند با اندک صدمه کارها سامان یافت و البته چند بحث و جدل هم در گرفت.

شرمنده دلم میخواهد اینجا خواهر و مادر تعدادیشان بروند عروسی

پی نوشت 1:دیروز در یک عمل کاملا انتحاری یک سرویس جواهر خریدم .

پی نوشت2: با اقای خانه اشتی کردم .یک دفعه ای .پسرک علت را پرسید گفتم :به خاطر تو و همه چیز برگشت سر جایش .اقای خانه قبل و بعد از اشتی فرقی نمیکند.فقط توفیق این را می یابد صبحها مرا برساند اداره

پی نوشت3:یک قورباغه سه هفته ای توی گلویم گیر کرده بود ،غورتش دادم.

پی نوشت4: امروز اول خرداد است.خرداد پر از حادثه .من به خرداد پر از حادثه عادت دارم .

فیس

تماشا — Thu, 10 May 2012 17:18:23 GMT

از اقای خانه خواستم برساندم اداره .گفت مگر با من میایی .

بعد توی ماشین دو تا داد زدم.او هم طبق معمول هیچی نگفت.

فیس.خشمم آمد بیرون .رفتم اداره شنگول .با دوستم هم حرف زدم .با چند تااز بقیه دوستان هم حرف زدم .

اه زنیکه ی عقده ای .درد داشتی خوب.زودتر دو تا داد میزدی.

همه چیز برگشت سر جای اولش و من فعلا دوباره رانندگی را برای ان امین بار بوسیدم ذاشتم کنار.

حالم خوش نیشت

تماشا — Tue, 08 May 2012 19:13:13 GMT

حالم خوش نسیت .چند روزی است با اقای خانه حرف نزده ام .حتی سلام.همیشه همین طور است از وقتی در زندگی مشتر کمان بزرگ شده ایم یاد گرفته ایم چگونه طنش ها را کاهش دهیم.

من مدتی ساکت میشوم ،بعد موضوع شامل مروز زماان میشود و خشمم میرود جایی کنج ذهنم بایگانی و بعد روالها دوباره جاری میشود.

دیروز جلسه بودم با حدود 32 مدیرمرد .گوش تا گوش سبیل کلفتهای شرکت نشسته بودند و من تنها مدیر خانم مدعو .یکی یه برگه دادند دستمان و کردنمان مدیران پروژه با مسیولیت سنگین و دست باز .مثلا باید ذوقکی میکردم و چیزکی زیر پوستم وول میخورد .اما خبری نشد.

اقای خانه اگر چه خر است و گاو من نیست و لی فعلا نه من سوارش شده ام و نه او خوب میبرد و نه من خوش حالم.

پی نوشت به دوستم زنگ نزدم .پیرو اینکه حالم خوش نبود.

میروم

تماشا — Sat, 05 May 2012 07:10:35 GMT

میروم با یک دوست قدیمی حرف بزنم. فوق فوقش دعوایم میکند.

باز هم اقای خانه

تماشا — Sat, 05 May 2012 06:57:16 GMT

قصه گشتالت ناتمام که بود .رانندگی را میگویم.

مجددا رفتم آموزشگاه 8 جلسه ای تمرین .یک روز با اقای خانه ماشین را راندم مسیر کوته اما اکی .فردا صبح با هزار امید و آرزو نشستم ماشین را انداختم توی یه جوب باریک کنار کوچه ای .اقای خانه خونسرد گفت :کیفت را بردار آژانس بگیر برو اداره.

من رفتم بعد حرفی نزد .فردا بهانه آورد .پس فردا هم . جمعه دیروز صبح چیزی نگفت.گذاشتیم بعد از ظهر .اما پیش از ظهر به پسرک گفت:من اعصاب پهلوی مامانت نشتن ندارم .کنترل فرمان را ندارد.همین یک جمله .و من بیست سالگی زندگی با اقای خانه گرومپی خورد توی سرم .گرده و معده ام بشدت درد گرفت.

امرور صبح میخاستم با او به اداره نیایم.پسرک گفت :مامان چه کاریست پنج شش هزار تومان پول آژانس بدهی و من پول آژانس ندادم .

بعد زنگ زدم مربی دوباره با او قرار گذاشتم.

اگز من رانندگی کنم قطعا به مرحله دوم از زندگی با اقای خانه رسیده ام و اقای خانه بشدت بر گذر من از این مرحله پایداری میکند

اقای خانه خر است و گاو من است.

ماشین مسافر کشی

تماشا — Wed, 02 May 2012 11:24:02 GMT

احساس میکنم ماشیم مسافر کشیم از این پیکان های رد ب و داغان قدیمی که یه پیرمرد چلوزیده توی گرما پشتش کار میکند .ماشینی که هیچوقت فرصت استراحت نداره ،همه رقم مسافری را باید ببرد، صاحبش محتاج نان شب است و بدون توجه به حوایجش مر تب از او کار میکشه.

ماشینی که فرصت ندارند دستی به سر و گوشش بکشند و حتی نم دستمالی گردش را نمیگیره ،خسته گیش که هیچ .ماشینی که لک و پک چاله چوله ها و تصادفات عدیده زشت و بد ترکیبش کرده ،ولی باز باید تا آخرین نفس کار کند.

کاش ماشین میرفت اوراقی و صاحبش حواله یه ماشین نو از کمپانی میگرفت ولو به سود 24 % و سالها انتظار . این ماشین دیگه مال این خیابونا نیست .

سینما

تماشا — Sun, 22 Apr 2012 04:37:06 GMT

شبها دوباره میروم سینما .سینمای محله ما از شب تا شب باز است اصلا همان موقع باز میکند.تا چشمانم گرم میشود آپاراتچی حلقه اول را میگذارد.سینمایش فیلم تکراری ندارد شب تا صبح 3 4 تا فیلم پخش میکند.شخصیت همه فیلمها خودم هستم

پریشب فیلم امتحان گذاشت من یه امتحان توی اداره داشتم.همه سر جلسه بودند من برگه ام را پیدا نمیکردم میگشتم و هر بیشتر میگشتم کمتر پیدا میکردم.امیدم به نوبت سوم و چهارم امتحان بود.رییس اداره عمومی ممتحن بود و عده ای با مدرس کلاس خوشحال از جلسه بیرون میامدند و راجع به نمرشان بحث میکردند.همه بالای بیست بودند و من نگران

اکران دیشب این بود که من یه عالمه لباس نشسته داشتم مانتو ها را ریختم توی ماشین .ماشین یه صندوقچه ی چوبی قدیمی بود که از همه جایش آب میریخت بعد با خواهرم و شوهرش رفتیم خرید یه مغازه عتیقه فروشی که هیچکدام از وسایلش را نمیفروخت و من دعوایم شد که چرا نمیفروشی .امدیم بیرون دیرم شده بود و راه را گم کردم .بچه ها هم بودند دخترک توی گلها خورد زمین .خیلی بیراهه بود و هی نگران دنبال راه بودم .

صبحها از بسکه فیلم دیده ام سرم اندازه یه دیگ است. و از خستگی شب خواب و بیداری سرم درد دارد .

کاشکی سینما تعطیل میشد .میسوخت نمیدانم کاش نبود.

روز از نو روز ی از نو

تماشا — Tue, 03 Apr 2012 05:14:53 GMT

سال اداری نو شد صبح بعد از سیزده به در حوصله سر کار رفتن نداشتم شب از 12 تا 4ونیم میگرنم عود کرد به روز امپول هگزا خوابیدم.

حوصله کار کردن ندارم فعلا